Dört kişi var karşında
Dört kişi hayallerini çalmak isteyen
Koşuyordun ne zamandır
Öğrenmeye çalışıyordun bu hayatı
Bir kere özgürlüğün kokusunu alınca
Bir kurtarıcı aradın aklınca ilk önce
Hala sıcaktı ateş oysa
Hafızan, tek servetin
Yeniden başlatabileceğini fark etmeden
Neye dönüştüğünü zar zor anlayınca
İzin vermedin çekip gitmeme,
Yüz üstü çakılmama rağmen
Ölü çiçekler verdin bana
Ve bağırdın, ağladın, anlattın yarınımızı
Farkında mıydın bilmiyorum
Durmuştum duvardaki saat gibi
Kullanılmıyorum yıllardır
Kimse inanmıyor artık mutluluğa
Herhangi bir pazar günü gibi
Bağışlamıyor kurtarabilecekken kimseyi.
Tek şansın var demiştim hayal kurmak
Evde kimse yokken, kapılar kilitli
Ve rüyalar kayarken kendi halinde
Görmeyi seçersen kör olduğun halde
O dört kişiyi fırtınayla birlikte
İlki sabah, o hep bildiğimiz
Uzun sürmese de hevesli hepimiz gibi
(Belki çok eskiden)
"Ayrıldığımda arayacaksın,
Üzüleceksin, ağlayacaksın yeniden"
Aldırma, kötü bir krallıktan hepsi.
Dönünce arkanı öğlenle baş başa kalacaksın
Aklında olan bu değil biliyorum
Ama öğlen ölümü çağrıştırır
Son kelimenle ve olağanüstü güzelliğiyle
Fısıldar kulağına kurnazca:
"Beni yok edebilirsin istersen
Ya da sadece yüzüme bak
Onurumu arkada bıraktım senin yüzünden
Bir daha asla aynı olamam"
Benim gibi genç, benim gibi yaşlı
Benim gibi unutmaya çabalıyor belki
Kapat kulaklarını akşama kadar
O da kaybolur gider hava kararınca
Üçüncü en sevmediğin olacak ama
Binlerce aldatılma, bir kere aldatma
Ya da hala nefes alıyorken
En fazla yalnız hissettiğindir akşam
Başlangıca döndüğünü sanırsın belki
Uyamazsın oysa olman gerektiğine
Düşündüğüne
Hissettiğine
"Elimi tut sıkıca" der sadece
Anladığını sanırsın, gerçek bir kalp sanırsın,
Yarını, dünü, başı , sonu,
Dinlemezsin sadece sanırsın.
Kurtulmak istemiyorsan hayaletlerinden
Ya da hayallerinden ya da kendinden
Kapat gözlerini ve yüz yukarılara
Düşeceksin elbette sıklıkla
Yerçekimi büyük sonuçta ikimizden de
Ama eğer tutmayı başarırsan onun yerine benim elimi
(Birazcık zıplayarak olsa da)
Geceyi görmeyi başarabilirsin sonunda
Dördünün en sessizi, en mavisi gece
Beni bile kandırabilmişti o gece
Hani seninle...
Neyse, bilmiyorum aslında var mı bir yolu
Gözlerini kapatıp üçe kadar saymak
Yatağının kenarında dizüstü çöküp saçmalamak
Ya da sadece oyunu anlamaya çalışmak
Tek başınasın hayallerini istiyorsan
Dört kişi var karşında ve ben büyücü değilim
İnanmıyorum hiçbir şeye bir pazar günü gibi
Ateş sönmek üzere ama, birazdan uyuyacağım
Rüyalarım , hayallerim, kelimelerim
Yıllardır her şeyim aynı benim
Tek kişi var karşımda her gün
Gözlerimi açmadığım sürece sorun yok
SAÇMANIN BAĞLADIKLARI 