Yazar: Erhan

Yeni bir hayat O eski bildik ağaç Yaprakları dökülüyor ama Sonbahar mı? Geriye bakabilsen bir Ayçiçeği çekirdekleri Sıcak ve yağmur Olacak mı bu kez? Devrilecek mi yoksa ağaç yine? Bir resim, silik, geçmişten sanki Silebildin mi yeterince? Girmiyor mu rüyana her gece? Yeni bir gerçek var ama Yeni bir hayat, acele etmen gereken Yavaş yavaş… Continue reading Yeni Hayat →

En az Haziran kadar zor Henüz sıcak güneş kadar Siluetler, silik yaşanmışlıklar Üç köşesinde yurdumun Tavanda kanat çırpan kelimeler Kimi yalnız, kimi buruk Çiseliyor teki, farkında mı bilmiyorum Açıyorum gözlerimi Üzgün yüzler, üzgün ve boş Üzgün ve boş, en az hayat kadar Dönüyor ama hala dünya Dönüyor inadına, bilmiyor sanki Dışarıda bir düğün konvoyu Uzakta… Continue reading Yaz ve Son →

Dertli bir akşam Dertli ama gereksiz Güneşe bakıyordum bir kaç saat önce Yağmuru mu bekliyordum, bilmiyorum Yalnız ve çaresiz İyi değilim bu gece Unuttum rüya görmeyi Hayal kurmayı, uyanmayı Daha yeni, bir kaç saat önce Sokaklarda şarkı söylüyordum Birisini mi bekliyordum yoksa Artık hatırlamıyorum Alkolün boğduğu bir saat Görüntülerin yalan söylediği Ben miyim boğulan yoksa?… Continue reading Zor →

Gece uzamış, cümleler kısalmış Noktalar duyulmuyor artık Çeviri gerekmiyor gülümsemelere Karışmış kalp atışları birbirine Birleşmiş tüm sıcak renkler arada İtiraf edemeseler de Biliyor ikisi de çalan şarkıyı Bir zamanlar, çok da eski değil ama Henüz kimse yokken hayatlarında Hafif bir ses uzaklardan Az biraz denizi hatırlatan Birin yalnızlığından ikinin ıslaklığına Beraberinde heyecan ve tutku Bir… Continue reading Gecenin Şarkısı →

Nasıl bir akşam istiyorsun benden Şöyle gümüş gibi parlayan bir şey mi? Ateş mi yoksa istediğin Tüm günahlarımdan bana kalan Kaç kişi kaldı ki seni hala seven hem Kaç kişi kaldı beni öldürmek isteyen Uzak bir akşam , mavi ama senin istediğin Turuncu bir güneş, seninle dolu  Hayalimde kalan sadece Tüm gölgelerim kapatmaya başlamış  Görünmüyorum… Continue reading Ne İstiyorsun Bu Akşam? →

Senden bir kaç ışık yılı uzakta Yalnız bir gezegenin yalnız bir odasında Yıkılmadığını iddia eden bir ruh dolaşıyor Son kalan gücüyle ortada Yüzü yanarken bittiğini söylüyor her şeyin Kuşlar gibi bir parça ama, vazgeçemiyor hiç Beyaz elbiseli adam tekrarlasa da sürekli Kehanetlere inanmıyor o artık, bırakmış. Deli gibi dolaşıyor etrafta sadece Seni sayıklıyor, tüm tarihini… Continue reading Bir Kaç Işık Yılı Ötede Yalnız →

Geceler var unutmak istemediğim Şarkı söylediğim dinlemek yerine Nazıma nazire yapar gibi Geceler var tekrar yaşamak için Yaşımı, taşımı, başımı vereceğim Bir kere daha, sonra biteceğim Geceler var en karamsar anımda Küçük bir gülüşle yaşamı sevdiren Olan bitenin tüm imkansızlığına rağmen Geceler var henüz kırılmadığım Hayatın arka koltuğunda Bir mucizeye inandığım Geceler var çok eski… Continue reading Geceler Var →