Kategori: Şiir

Güzel günler göreceğiz demiş Nazım Hikmet Öyle mi gerçekten Güzel mi olacak her şey bundan sonra Sen benle, ben senle olmadıktan sonra Gitmedikten sonra buralardan Mümkün mü Var mı aşısı seni sevmenin Senin virüsünü yok etmenin Her şey mavi mi olacak bundan sora Gerçekten her şeyde var mı bir Hikmet Beni kendimle bırakmadıktan sonra Seni… Continue reading Güzel Günler →

Ne yapmam gerekiyor hiç bilmiyorum Ne yazmam gerekiyor bilmiyorum Kopya çekmeden iki adım gidemeyen ben Bırakıp gidince sen beceremiyorum Beceremiyorum sensiz kalmayı Olamıyorum ne kadar istesem de kendim Tam unutacağım derken yarını Aptallaşıyorum sen tekrar gülünce Niye kabullenemiyorum ki sonu Sadece aptal bir kum tanesi olduğumu Aşağıya inmeyi reddeden inatçı Kim olsa yerimde anlardı durumu… Continue reading Öldür Beni Artık →

Hala dua ediyor musun yatarken Melekler konuşuyor mu geceleri seninle Hala ihtiyacın var mı bana O güzel sesini kimler için harcıyorsun artık Kimin turuncusu iyi geliyor şimdi sana Nereden geldik biz buraya, biliyor musun Kendine yakışana tapınmaya devam et sen Benim tek sevdiğim, tek tanrıçam, tek ayım Hiç bir zaman bunaltmayacak tek sevgilim Ölürüm gerekiyorsa… Continue reading Moğol Lekesi →

gözlerim kapanıyor anlamsızca uykun var diyor beynim ben seni görüyorum ama kapatınca da seni göreceğim belki duyarım gülüşünü de sabit bir dünyam var senden sonra gerçek ben ve hayal sen hayallerim hep senin üstüne keşkelerim hep seni içeriyor şiirlerim hep sen yine gözlerimden sen akıyorsun ara sıra hep yalan söylüyorum özlemiyor gibi yapsam da yanımda… Continue reading uykusuz sensiz →

Bilmiyorum kaç gecedir böyleyim Konuşmayı bile beceremiyorum sen yokken Tek kelimene bile aç olan ben Sessizliğinde anlamsızca boğuluyorum Bir kere daha hissedebilseydim varlığını Sevmesini bilmesen de benim kadar Bir parça olsaydın keşke, görseydim gülüşünü Geri çekilmezdim, bırakmazdım sana yarını Renkler fark etmiyor artık, Nisan da Her yerde senin olmadığın beceriksiz bir sarı Ben bıraktığın tayfunda… Continue reading Buradayım →

Ölmemiştik henüz o akşam Olsun, zaman var daha dedin sırıtarak Sana hayır diyebileceğimi mi sandın Bir an bile düşündün mü beklemeyeceğimi Biz yıprandık diğerleri çarpışırken Benim silahım yoktu sana karşı Sense mektupları saplıyordun bedenime Yollamak istemiyordum seni, gülüşünü Karanlık ışıklara dayanmadık ama Önce sonbahar geçti üstümüzden Kış tüketti sendeki son damla beni Bahar geldiğinde seninle… Continue reading Kaybeden →

Tekrar başlamak istiyorum sessizce Gözlerimi kapayıp ödevimi yapmak Tekrar etmek istiyorum baştan sona Dünyanın elimden gelen tarafını Göz yaşı dökmek ya da  dans etmek Yalnız, küçük bir kız çocuğu gibi Tek özlediğim baharın gelişi Tekrar gelsin istiyorum bahar Dans etmeyeceğim bir daha nasılsa Oblivion çalsa da sabahtan akşama Yağmur çisele de senin sokaklarında Ağlamayacağım bizim… Continue reading Tekrar →