SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
Kendimden habersiz otururken belki Dünya benden habersiz, ben hiç kimsedenSen biliyorsun beni amaBelki ondan aldatıyorsunBen daha gözlerini görmedenKaçıyorsun uzaklaraGözlerini de beraber götürüyorsunHer gece nefeslerini takip ediyorum eksik var mı diyeBenden gizli aldığınYa da benim rüyama sakladığınAy da yok, dünya bilmiyor ne olduğunuAldatmış o da besbelli, ama dünya sezdirmiyorBazen bir gözyaşı görüyorum hindistanın dibindeSen benimkini görmüyorsun… Continue reading Aldatma/Aldatılma
Bir durup düşünelim. Kişisel gelişim kitaplarında ne çok duyarız değil mi? Onlar, yazarları daha doğrusu, gündelik hayat koşuşturmasında olan bizleri çok iyi tanıdıklarını zannederler. Herkes onların düşündüğü gibidir sonuçta. Herkes her şeyle çok meşguldür. İşlerinden başka hiçbir şeyi önemsemezler. Varsa yoksa işleri sadece. Kendini sevenleri görmezler . Ama artık her türlü problemin sonuna gelmişizdir. Parlak… Continue reading Olmamaya Özlem
İçeri gir dedi kapıdaki koca gözlüklü adamFazla konuşmadan girdim, tek çarem buydu o andaNormalde söz dinlemem hiç, laftan anlamamBöyle gerek, ciğeri beş para etmezlerin dünyasındaSarı,geniş ve bir o kadar da zengin bir salonEmpati kurmaya çalışırım böyle durumlardaKadını o zaman gördüm ilk, her japon gibi minyonBiliyorum saygılı olmak gerekiyordu aslında o ortamdaKadın bana baktı, ben ona,… Continue reading İnanmak Başarmaktır
Bıktım dedim gölgemeYo, senden değilBöyle boş boş yaşamaktan Bezginlikten, benim olmayanHayır bezmekten bıktım, bezdirilmektenDüşünememekten bıktım senin kadarDüşünceli olamamaktan yeterinceDüşünceli insanlardan da bıktımHer şey onlarla başlamıştı çünküÇok düşünceli olduklarından hep düşündüler beni Benim kendimi düşünmediğim kadarDüşüncesiz kaldım ben de bunca düşüncenin arasındaSaçmalamaktan bıktımVurmadılar çünkü her saçmaladığımdaGörmekten bıktım her şeyiGöremeyenlerden bıktım beni ve gördüklerimiGörememeyi özleyip bir şey… Continue reading Bıktım Dedim Gölgeye
Yaşlı insanlar kütüphanesinde yaşıyoruz bizSadece onların söz sahibi olduğu toprakları fethettikten Ve onların düşlerindeki yaşamı gömdükten sonraBu kaldı ellerinde en sonBiz de kabul ettik ama sessiz kalmayıYaşlı insanlar kütüphanesi burası sonuçtaİstediğimiz kitaplar yokAğdalı kelimeler, cahil servetlerle kavga ediyorOnlar bile ses çıkaramıyor buradaBizim elimizde telefonlar varOnların kaybettikleri ömürlerBizim kulaklarımızda eski kasetler halaThe wall ama en eskisiOnlar… Continue reading Yaşlı İnsanlar Kütüphanesi
Ceketini unutan adam diye bir başlık atmış daha gerisini getirememişti. Nereden gelmişti bu şey kafasına bilmiyordu. Hani bazı insanlar ilham der ye, o vardı sanki ortamda. O Muhammet demeyi tercih ediyordu gerçi. Ama diyemiyordu da , henüz o kadar cesur olmadığı zamanlardı. Namaz mı kılsam diye düşündü, bir iki rekat kendine getirebilirdi onu. Bilmiyordu ama,… Continue reading Ceketini Unutan Adamı Yazan Kadın
Tek ihtiyacımız olan bir parça tuğla. Duvarcı bilindik şarkıları kendine göre çevirmeyi çok severdi. Şarkı dinlemeye nasıl başladığını daha önceden biliyorsunuz herhalde. Son zamanda bayağı fazla şey dinlemişti. En son sympathy diye bir şey öğrenmişti rare earth'den. King crimson'un epitaph ı ile karıştırıyordu ama bu sempatiydi. Sadece diğer insanlar hakkında sempati duymak. Belki dünyanın diğer… Continue reading Duvar Yazıları – 32
SAÇMANIN BAĞLADIKLARI 