Dört kişi var karşındaDört kişi hayallerini çalmak isteyenKoşuyordun ne zamandırÖğrenmeye çalışıyordun bu hayatıBir kere özgürlüğün kokusunu alınca Bir kurtarıcı aradın aklınca ilk önceHala sıcaktı ateş oysaHafızan, tek servetinYeniden başlatabileceğini fark etmedenNeye dönüştüğünü zar zor anlayıncaİzin vermedin çekip gitmeme,Yüz üstü çakılmama rağmenÖlü çiçekler verdin banaVe bağırdın, ağladın, anlattın yarınımızıFarkında mıydın bilmiyorumDurmuştum duvardaki saat gibiKullanılmıyorum yıllardırKimse inanmıyor… Continue reading Belki Bir Gün
