SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
Ölüm vardı başlangıçta Katışıksız ve en sessiz olan Çıkışı arayan beceriksiz fareler gibi Yok oluşun sınırlarında yürüyorduk anlamadan Kapı sandığımız her gölge Ayaklarımıza yeni prangalar takıyor Gözlerimizi farklı hislere alıştırıyordu Tek bilinen umutsuzluk Ulaşılmak istenense boşluktu Kimsenin hayal edemeyeceği kadar derin Ama bir o kadar da anlamsız bir boşluk Ben aralarında en zayıf olanı Nasıl… Continue reading Kaç Kişi Gerek Ölümü Yenmek İçin
Döşemelik kumaşların daha yeni başladığı zamanlardı Her adımını özenle ve deliksiz başlıklarla saydığım İsa geldi ve ol dedi arkamdaki binlerce anahtara Şarkı söylemeye başladık onca itiraza rağmen hepimiz Paris savaştan yeni çıkmış üzgün ve bekar Asgaard nereden bulaştıysa baştan kokuyor en azından Gözlerimizin önünde eriyen gençliğinden eser yok Hiç biri, kimse gibi birisinin etkisinde kalmamış… Continue reading Güneşle Giden
Bazen bir an geliyor hiçbir şey söyleyemiyor insan, insan olduğunun, güçsüz olduğunun farkına varıyor acımasızca. Dünyadaki her şey dönüyor etrafında, o duruyor ama. Basit birisi olduğunu anlıyor eninde sonunda. Bunların daha güzel günleri olduğunun bile bilincinde artık. Her şeyin her zaman kötüye gittiğinin olduğu gibi. Fibonacci sayıları gibi tüm hayat. Katlanarak büyüyor sorunlarımız, tahmin edilir… Continue reading Susmak Lazım Ara Sıra
Aynı saatte başlamıştı işine Puliver Her sabahki gibi durgun ve kararlı İtmeye başladı güneşi yukarı doğru Hep aynı hızla ve sürekli Kafasında derin düşünceler, eskiden kalan Yıllar öncesindeki o öğleden sonra Hafiften terlemeye başlamış, sıcak fazla Etrafı gözlüyor sürekli sıkıntıdan Mavi bir çizgi, hayır bir nehir aşağıda Güneş gibi saçlar, hayır daha parlak Ve o… Continue reading Puliver
Orada olması gerek Uzaklardan görmesi gerek Karanlığımı biliyor zaten eskiden beri Uzanabilmem lazım her istediğimde Yaşayabilmem gerek onu, istediği gibi Her iyi insan gibi, kötü olmadık ki hiç Sormalı mıyım hala? Hissetmeli miyim? Görmüyorum ama biliyorum Biliyorum orada, yokluğun içinde Ama ben ulaşamadım hala Zorladım ama başaramadım her zamanki gibi Ya da uğraşmadım bile İmkansız… Continue reading Karanlık ve Rüya
Ne istiyorum. Bilmiyorum açıkçası, beğenilmek mi, beğenmek mi, yardımcı olmak mı, her şeyi bilmek mi, ukalalık yapmak mı, yoksa sadece keyif almak mı yaşadığım hayattan. Gerçekten bildiğim bir şey yok ne istediğime ilgili. Büyük değil, normal hedefim bile olmadı hiç hayatımda. Benim için yazılan şeyi yaşadım çoğunlukla. Okul, meslek tesadüfi gelişti hep. Kadere inanmasam da… Continue reading Ne istiyorum?
555 gün olmuş o kara başlangıçtan beri. 500. yazıyı yazmak için bilgisayarın başına oturduğumda aklımdan bu geçmiyordu elbette. O zaman masum bir şeyler yazıp bu sıkıntılı görevi hemen bitiririm diyordum kendi kendime.Oysa o hırslı yaratık arkamdan gelip fısıldamaya başladı, bu 500. seferde de. "Aynı olabilir mi acaba? Ne güzel olur değil mi hem? Sen bak… Continue reading 500/555
"Nihayet" diye bağırıyorum. Gözlerimi açtığımda otobüsteki herkesin bana doğru baktığını fark ediyorum. Ne oldu bilmiyorum aslında, otobüslerde uyuyabilen birisi değilim ben. Uyuyan birisi de değilim zaten. Birisi bile değilim ki, karanlığın efendisiyim ben. O kırmızı gözlü muavinden sonrasını nasıl hatırlayamam? Camdan bakıyorum, güneş doğmak üzere. En arkadayım, anlamıyorum– sağımda biraz önceki kör var, ama açılmış… Continue reading Bir Nihayetlendirme- 1K Öykü Otobüsü (3)
Bir cinayet romanındaki tek masum insan olmak mı daha çekici yoksa buraya yazdığım onca aptalca şeye rağmen hala mutsuz olmam mı bilmiyorum açıkçası. Mutsuzluk göreceli mi diye sorabilirsiniz haliyle bana ve size verecek bir cevabım olmaz bu saatte muhtemelen. Ben bilmiyorum ki, neden mutsuz olduğumu. Muhtemelen mutlu olma sebebimi de bilmiyordum mutluyken. Ne yapmam lazım çok… Continue reading Mutsuz Olma Sanatı
Sevmiyorum hayatı ben, sürekli kaybediyorum çünkü. Her zaman daha büyük oluyor hem. En son kaybedişim en büyük oldu işte. Ben hayatımda kimseyi sevmemişim daha önce biliyorum. Bitti diyordum her seferinde, her seferinde tekrar yaşıyorum aynı acıyı ben. Nefret ediyorum bu hayattan ama bırakamıyorum aynı zamanda. İhtiyacım var aynı zamanda bu hayata, gözlerimi kapayıp hayal etmeye,… Continue reading Gitmeyecek Mektuplar
SAÇMANIN BAĞLADIKLARI 