Ankara Ekspresi

Akşam güneşinin ufukla buluştuğu o noktada
Trenden bakanlara görünmeyen bir rahatlama vardı
Herkes kırmızının mükemmelliğinden bahsettiği sırada
Senin gözlerin sürekli geceyi arardı

O gün yemekli vagonda tanışmıştık seninle
Konuşurken havadan sudan ve saçma salak politikadan
Birden trende hiç sevişmedim ben diyince
Boğulacaktım az kalsın ağzımdaki lokmadan

İstanbuldan Ankaraya giderken neler düşünülür
Girilen her tünel, görülen her çocuk, dinlenen her şarkı
Sanki aşık oluyormuşcasına insanın başını döndürür
Sonra da etrafında bakanları farketmenin utancı

Ama unuttum herşeyi, bıraktım onlara akşamları
Sadece senin bana bakan koca neptün gözlerin
Bir de geceyi bir türlü getiremeyen o beceriksiz tanrı
Sanki bana boşver diyor o küçük, rahat ellerin

Bilmiyorum nasıl başardım boş bir vagon bulup
Konuşmaya orda devam etmeyi sana teklif etmeyi
Bütün gece gözlerinle hipnotize olup
Söylediğin her şeye aptal aptal gülmeyi

Ankara sabahları böyle güzel görünür
Vagonlar da böyle güzel kokarmış seninle
Son durak ve istediğim sadece seninle bir ömür
İsmini sormayı unutmasaydım uyanmadan önce

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s