Duvar Yazıları – 38

Hava kararmak üzereydi. Tam vaktinde diye düşündü . Mutluydu duvarcı o gün uyandığında. Sonuçta perşembeydi, kötü ne olabilirdi ki perşembeleri. Uzun zamandır yaptığı duvar da bir şeye benzemeye başlamıştı nasılsa. Kötü şeyleri görmeyecekti bugün. Her zaman olabiliyordu böyle saçmalıklar insan hayatında. Önem vermezseniz size dokunamazlar nasılsa demişti bir keresinde. Duvarına doğru yürümeye başladı. Son zamanlarda kız fazla sık gelmiyordu. Canını sıkıyordu biraz bu duvarcının. Ama kendisi itmişti herhalde onu dışarı. Duvar yaparak öyle yaptım diye düşündü, yapacak bir şey yoktu hiç. Duvardı sonuçta bu. Ne yapacaktı ki? En azından diye düşündü? Vazgeçti. Duvarını örmeye başladı, mutluydu hala . Değil mi, olmaması için bir sebep yoktu. Etrafta insanlar vardı, belki yaptığı duvarın değerini bilen. Belki de sadece aptal aptal onu seyreden. Önemli değil dedi. Ben güzel yapayım yeter, kendim biliyorum ya ne kadar mükemmel bir iş yaptığımı. Kimse bilmesindi, kimse olmasındı, O olmasındı. Önemli değil dedi, mutluluğu bozulmayacaktı. Perşembeydi bugün.  Ne olabilirdi ki kötü? Duvarı yapmaya devam ederken öteden bir iki gülme sesi duydu. Baktı, bir iki çocuk yaptığı duvarı gösterip gülüyorlardı. Saçma dedi, ne anlarlardı ki duvardan. Ne kadar güzel , ne kadar hatasız , ne kadar… Biraz uzaklaştı, bir şeyler tersti sanki. Geri geri gelmeye başladı, Duvar büyüdükçe fark etmeye başladı. Saçma sapan bir hilkat garibesi yaratmıştı. Aslında hiçbir şeye benzemiyordu o yıllarca uğraşıp didindiği muhteşem duvarı. Mutluluğu , perşembe her şey yıkılıverdi birden, O da yoktu zaten, olmuyordu hiç. Balyozu aldı eline, sallamaya başladı duvarına. Durmuyordu, yıkacaktı, bitirecekti. Bir beş dakika sonra duvar sallanmaya başladı, ama duvarcı durmuyordu hala. Vurdukça vuruyordu. Parçalıyordu. Dayanamadı artık duvar, en  iyi bildiği yere duvarcının üstüne attı kendini. Çökmüştü duvar, duvarcı da kaybolmuştu. Bir tek eli dışarıdaydı. O el tutacak birisi gelene kadar, O gelene kadar orada kalacaktı. Son ana kadar bekleyeceğim diye düşündü duvarcı taşların altında. Eskiden duvarsız yapamayan kız elbet kurtarmaya gelirdi kendisini. Perşembe bitti sonra

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s