uzaydaki şarkılar

sessizce haykırmak istiyorum içimdekileri,
bırakmak teker teker her şeyi uzaya,
duman içinde kalsınlar diğerleri gibi orada.
rüyalarım, gönderdiğim şarkılar,
ya da yabancılaşmalarım
her konuşmamızın başında fark ettiğin.
dünya ya da çıkrığı döndürüp duruyorum
aynı yerde başlayıp aynı yerde bitiriyorum her şeyi.
yıldızların altında o şarkıların sözünü arıyorum.
uzaklar beni ifade etmiyor artık sana,
ay  artık dolmuyor gözlerim kadar,
kahraman kalmadı bugünlerde hiç
senin için kendini trenin önüne atacak,
sadece kurbanlar var bu gece,
o dudaklarının, gülüşünün kurbanları.
bitti soğukkanlı olmakla övündüğümüz o mevsim 
otellerin mavi, oyunların lanetli olduğu.
biten her şey, giden herkes, 
herşeyin kalıntısı mı olmalı?
sanki dinlenmeyen şarkılar gibi
dönüp duracak mıyız uzayda bu ritimle?
uyanacak mısın yoksa ben daha anlatmadan 
bizim hiç olamayan masalımızı?
uyanacak mısın bir kez bile duyamadan
sessiz haykırışlarımı
ya da uzaydaki şarkıları ?