Olağan Hayat Hikayeleri

Anlatılmaya değmeyecek bir hikayedeki
Aldatılmaya değen bir gölgeydim
İnsanlar kadar ruhları da yenmek gereken
Ama hiçbir zaman yeterince siyah olamayan
İhtiyaç molası kıvamlı bu sefil dünyada
Ağzımda hiç alışamadığım sigaram
Yaşımı hatırlamıyorum bile, çoktan bitmiştir belki
İstemediğim kadar çok yaşadım ben
İstemediğim kadar çok acı, 
Tam da istediğim gibi doğum günüme kayıtlı
Dalgalar çarptıkça yüzüme ürkek ürkek
Işığı arıyorum çaresizce, hayat suyumu
Yalnız, niteliksiz, sevimsiz, ama çok
Sadece acıma mı var gözlerinde bilmiyorum
Bana bakarken gözlerini görmüyorum
Hala hatırlıyor musun ki, hiç zannetmiyorum
Bugündü, belki de geçtiğimiz ay
Parmaklarında hissettiğin o nemli yılbaşı
Her biten gün, yarınmış başkasına inanmazdım
Başka birisiymişim oysa senin yarınında
Aşk üçgenindeki en uzaktaki açı
Dikkate alınması, hesaplanması gerekmeyen
Işık, lütfen bir parça ışık, yaşamam için
Ay suya bıraktı beni gitmeden önce
Gölgem akşama bıraktı, camdan atlamadan önce
Sen yere bıraktın, her şey bitmeden önce
Yalnız, gereksiz, sensiz ama çok
Son ışıklarıyla bir zamanlar var olanın
Ağzımda hiç alışamadığım sigaram
Ben artık anlatılmak istemiyorum
Artık ben dalgaları hissetmiyorum
Dünya hiçbir zaman olmadığı kadar siyah
İnsanlar hiçbir zaman olmadığı kadar meşum
Sen hiçbir zaman olmadığın kadar masum
Ben... Belki de ben hiçbir zaman yoktum. 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s