Pespembe bir hayat bu Siyaha boyamak istediğim Samimiyetsiz gülüşlerinizi Tek tek yakacağım İnandığım dünyanızı Gölgelerden dışarı atacağım Niyetim yok bir şeyleri değiştirmeye Her şey, herkes mavi ve titreşiyor olsa da Kanasa da kış dört köşeden İnanmış olsam da bir zamanlar size Çok kolay benim için, bilirsiniz Her şeyi bırakmak böylr gidişine Aksak bir düzen bu biliyorum Birbirinin ardısıra düşüyor tüm kediler Dokuz saydım rüzgarla birlikte Bağırıyorum buradan Havalanıyor kuşlar Bağırıyorum sonsuzluğa Pembe hayatımdan kurtulmak için Siyaha bulanmak için olabildiğince Biliyorsunuz,biliyorsunuz bu aşınmayı Biliyorsunuz bu yırtınmayı Hiçbir şeyden habersiz bir melodi Hayalle yalnızlığı bitirebileceğini sanan Neyi biliyorsunuz allah aşkına Tek başına öldürdükten sonra var olan Son hayat parçacığını Pembe diyorlar hala otoriteler Sirenler bağırıyor, düşler düşüyor Kanayabildiğim kadar kanıyorum Kendimi siyaha bırakıyorum Dali yok burada ya da o eski peri Sadece fransızca kelimeler Her bırakışta olduğu üzere Durgun sularda yüzenler Yıkıntıların arasındaki gece Hangimiz kafir, hangimiz kutsal Kimin doğrusu gerçekte olan Hangimiz pembe, hangimiz siyah Kimin hayatı aslında yaşanan Ben hangi bulutu kovalıyorum Bilmiyorum, düşünemiyorum şu an Sadece akanlar, bırakanlar Pespembe bir hayattan elimde kalanlar Galiba bambaşka bir şeyi düşlüyorum.