İstiyorum

Başka bir yerde uyanmak istiyorum güneBambaşka insanlarla bakmak gökyüzüneGezegenleri farklı görmek istiyorumRenklere inanmak istiyorum körü körüne,Pürüzsüz tertemiz bir dünya istiyorumBazılarına göre cillop gibi, bazıları temkinliSiyah da olabilir yaşam biliyorumFark etmez, benim tek ihtiyacım olan yeniZaman/mekan önemli değil, değişik olsun sadeceÜzerimde, yanımda, hayatımda olup bitenlerHer zaman var sonuçta etrafımda bana gülenlerBiraz gevşeyebileyim istiyorum yalnız bu geceAslında… Continue reading İstiyorum

Tavşanlar Olmayacak

Kocaman gözleriyle bakıyordu bana. Sanki dünyadaki tüm gözler onundu ve hepsiyle beni izliyordu. Kaç tane gözü vardı allah aşkına ? Ne yapmam gerekiyordu? Ya her zaman yaptığım gibi başımı öne eğecektim, ya da.... Baktım ona, gözlerine. O nasıl baktıysa ben de öyle baktım- dik dik esasen. "Etrafında tavşanlarla dolaşan birisi olarak bayağı cesursun" dedi. Onlar… Continue reading Tavşanlar Olmayacak

İki Rüya Kişisi

İki kişi gördüm rüyamdaSize kim olduklarını söyleyecek kadar yaşamayacağımAma ipucu verebilirim sanırımBiri çok bilmiş hafiftenDaha sonu gelmeden bildiğini sanıyor şiiriEmin kendisinden, yaşından bile çokYaş dediysem o kadar çok değilZaten bir insanın yaşı kaç olabilir ki en çokÖbürü okuyucu denmesini istiyor kendisineAma değil aslında, esas yaratan oBu ve buna benzer şiirleriSürekli bir çaba içinde sonu gelmeyenAma… Continue reading İki Rüya Kişisi

Kifayetsiz

İnsan genel olarak kifayetsiz olduğunu ne zaman anlar? Muhteris değil sadece kifayetsiz olduğunu. Ya da daha anlaşılır bir şekilde sorayım, aslında bir bok olmadığınızı ne zaman fark ettiniz?  Çok istediğiniz bir şeyi beceremedikten sonra mı, ya da çok sevdiğiniz birisini hayal kırıklığına uğratınca? Belki de bir şeyler yapmaya çalıştınız ve karşınızdakiler size "genel olarak iyi"… Continue reading Kifayetsiz

In-A-Gadda-Da-Vida

   Tek başınaydı adam kendini bildiğinden beri. İstediği her şey veriliyordu. Geçen gün sırf bunu denemek için bir su aygırı istemişti üstüne binmek için. 10 dakika sonra üstündeydi. Gözdesiydi O'nun, biliyordu. Uçan teyzeler, değişik yaratıklar vardı etrafında. Her gün istediği her şeyi yiyebiliyordu. Tatlı, sebze , meyve işte ne aklına gelirse. Hiç sönmeyen bir mangal… Continue reading In-A-Gadda-Da-Vida

Boğazda Bir Pazar Sabahı

Soğuk, sert bir rüzgar esiyor. Burnumu dolduran deniz kokusu. Klasik Çanakkale kışı. Sabahki sis dağılıyor yavaş yavaş. Saçma bir gemi geçiyor boğazdan. Durup bakıyorum. Normalde gemilere bakıp hayal kurmak yaptığım şey değil. Bakıyorum bu kez ama. Standart sabah sıkkınlığı var; iş, güç, aile, saçma şeyler. O gemide düşünüyorum kendimi, hiç bir farkımın olmayacağına eminim ama.… Continue reading Boğazda Bir Pazar Sabahı

Karanlık Gece

Karanlık olacağını tahmin ediyordu o gecenin. Ay yok dedi yanındakine. Yanında kimse yoktu aslında. Kendisi cevap verdi, evet ay yok diye. Ne kadar çok isterdi yanında onun olmasını, ayın olmasını. Kapattı gözlerini, sabahı hayal etti. Ertesi sabah mıydı bilmiyordu. Bir sabahtı sonuçta, aydınlıktı. Sabahların aydınlık olduğunu çok uzun zamandan beri biliyordu. Karanlığı mı, aydınlığı mı… Continue reading Karanlık Gece

İki Kişilk Diyaloglar – 2

- Malları İspanyola yolladıktan sonra Kurt Halil'i göreceksin - Pardon abi, önce benim şu kentkart işini konuşsak - Ne kentkartı - Abi başlarken yol, yemek artı masraflardı benim, şimdi kentkartı bile doldurmuyorsunuz - Ya manyak mısın, Kurt Halile sordun mu? - O sana sormamı söyledi - Hep öyle der, annesinin bir tanesi - Nerden tanıyorsun… Continue reading İki Kişilk Diyaloglar – 2

Neyi Bilebiliriz?

Neyi bilebiliriz normalde gerçekten? Gördüklerimizi mi, duyduklarımızı, yaşadıklarımızı, bize anlatılanları? Bize gösterilenleri? Ben doğduğum günü biliyorum. Emin miyim,evet. Neden eminim bu kadar ? Bilmiyorum. Orada mıydım? Bilinç olarak sanmıyorum. 1492'de keşfedildi Amerika. Nereden biliyorum, nasıl inanıyorum 500 yıl öncesinin bana yutturulan bilgilerine?  Bugün hava çok soğuk. Nereden biliyorum? Güvenebiliyor muyum duyularıma gerçekten? Çevremdeki insanların duyularına?… Continue reading Neyi Bilebiliriz?

Cep Telefonu Şairleri

Birisi vardıSinsice şiirler yazan cep telefonunaFark ettirmeden çevresindeki hava ve insan akımınaDokunmadan haliyle suya ve de sabunaBir şeyler yazardıVe şiir derdi onlaraBazen aklına bir şey gelmeyinceCep telefonunun klavyesi yetiştirdi yardımınaAlay ederdim ben deKlasik türk espri anlayışıylaSen mi yazıyorsun o mu diyeGülüp geçerdiKlasik türkle mücadele yöntemi gereğiGördüm bir gün kitabı çıkmışCebimden gelen diyeGöndermiş bana da, arkadaşız… Continue reading Cep Telefonu Şairleri