SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
GÜNÜMÜZ Karanlık bu sabah, her gün olduğundan daha karanlık diyemem belki. Siyahın tonları da olsa, gerçekte her zaman siyah. Kalacak mı bu karanlık burada bilmiyorum ama içime baktığımda da görebiliyorum aynı şeyi. Günlerce bir şey yapmak istemiyorum. İnsanları görmek, dünyayı alışılageldiği gibi yaşamak istemiyorum. Her baktığımda denize içim umut değil karanlıkla doluyor. Karanlıkla dolmak yanlış… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey- 5
18 GÜN ÖNCE Demet uzaktan kesip, "Bu ne yapıyor" diye merak ediyordu. Gordon müşterinin ayağına bakıp farklı şeyler söylüyor, kadın da kıkırdıyordu gözleri parlayarak. "Anlamıyorum" diye düşündü, "anlamıyor ki hiç bir şeyden, o babet daha yaşlı kadınlar için. Nasıl ikna edebiliyor müşteriyi. Bir şeye de benzemiyor, ben o kadar uğraşıyorum, onun gibi olmuyor" Yaklaştı, hafiften… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey – 4
GÜNÜMÜZ Dün diğerlerine bakıp dünyanın değiştiğini iddia eden dünyalılar, bugünü görseler ne derlerdi, bilemiyorum hiç. Hiç dünüm olmadı benim. Dünürüm bile olmadı. Dünür kavramının dün yapılanların bugün unutulması ile ilgisi var mı? Onu bile bilmiyorum. Sadece dünya değişti Galadriel'in dediği gibi, onu biliyorum. Ama onun kastettiği anlamda değil. Hepsine hükmedecek ne bir yüzük ne de… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey -3
Bir şeyi yazmak için bir çok şey engeller insanı. Vakitsizlik, cesaret, tembellik, sosyal koşullar, yaşam mücadelesi. Bunların hepsi duvarcıların başında da vardır elbette. Siz sanıyor musunuz ki, duvarcı evde ekmek yemiyor, sadece pasta ile geçiriyor ömürünü? Hiç düşündünüz mü duvarcılar ne diyecek anayasa değişikliği için? Tembel ve korkak duvarcı olmaz mı diyorsunuz? Evet tüm düşündüklerinizde… Continue reading Duvar Yazıları-28
Zorlu ikilemlerle dolu, dizginli duran bir hayattaHer şeyin çifter çifter geldiği bu ikiyüzlü dünyadaSabahları deist, ikindide agnostik, akşam ateist olsam daSana inanıyordum geceleri, hep popülisttim karşında O gecelerde senin için dağa çıkardığım dünyayı omuzlarımdaHiç bir şey olmamış gibi aşağı itiyordun öbür taraftanBana gök küre lazım, Sisifos için sadece dünyaDeyip kovuyordun beni, başlatıyordun her şeye en… Continue reading Atlas Aşkı Taşıyabilir mi?
Ne zaman ciddi konuşmaya başlamam lazım , ne zaman sulu olmam bilmiyorum. Benim karakterimde yok böyle şeyler. Benim karakterim de yok zaten, "living a lie"ım sadece. Ben olamadım hiç, bir iki şiirde yazdığım gibi. Bazı şeyler konuşulmadan olmaz dediler, kaçtım ben hep. Kaçınca kurtulabilirim sandım kafamın içinde olmayan şeylerden. Kafamın içindeki şeyler beni yakaladı ama… Continue reading “Living a Lie”
Duvarcı pazartesileri günaydın diyen insanlara ters ters bakınmayı adet edinmişti. Işığın pazartesilere göre bir şey olmadığını düşünürdü hep nedense. Son yıllarda duvarlarını daha sıkı örmeye başlamıştı. Işık geçmesine tahammül edemiyordu. Etrafta gülen insanların sesleri kendisine ulaşsın istemiyordu. Sımsıkı kalmak içiyordu duvarı etrafında. Biraz da o yüzden kızmıştı pazartesi ışığı gördüğünü iddia eden kıza. Onun duvarın… Continue reading Duvar Yazıları-27
Bir şeyler yazmaya çabaladı. Becerebileceğini sanmıyordu. Başı ağrıyordu. Son günlerde fazlasıyla tekrar ediyordu bu. Gece ilerlerken bakıyordu hala bilgisayara. Çok uzaklardaki birisini düşünüyordu aslında. Ona güzel şeyler söylemeyi başarabilir miydi acaba? Bilmiyordu. Kendiliğinden güzel şeyler söyleyen birisi değildi aslında. Motivasyonsuz karpuz bile kesemezdi. Başı da ağrıyordu hem bu akşam. Düşündü, geçmişinden bir şeyler çıkarmaya çalıştı.… Continue reading Yazamama
Bunca duvar diken birinin biraz da olsa ustalaştığını düşünürsünüz değil mi. Sonuçta her gece yeni baştan bir şeyler yapmaya çalışıyor bu adamlar. Haklısınız ama her zaman böyle değildi. Bir zamanlar hep aynı duvar yapılırdı geceleri. Etrafındakilere gösteriş olsun diye başlamıştı bu işe zaten. Sonuçta kimseyi soyutlamaya çalışmıyordu galiba kendisinden. Sadece biraz ilgi istiyordu belki. Her… Continue reading Duvar Yazıları-23
Sonsuza kadar dans etmek isteyen insanlar tanıdım. Kendi küçük krallıklarındaki duvarlara, hiçbir şey yokmuş gibi bakıyorlardı. Sanki birileri o duvarları inşa etmemiş zamanında, ay ışığında tepelerinde dans etmemiş, son valsi yaparken karşısındakini öpmemiş gibi düşünüyorlar onlar. Sanki denizin altına dalıp denizkızları yerine hint tanrılarını bulamamışlar gibi zamanında ve her şeylerini aradıkları bu dişi tanrı ile… Continue reading Duvar Yazıları – 22
SAÇMANIN BAĞLADIKLARI 