SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
Duvarcı pazartesileri günaydın diyen insanlara ters ters bakınmayı adet edinmişti. Işığın pazartesilere göre bir şey olmadığını düşünürdü hep nedense. Son yıllarda duvarlarını daha sıkı örmeye başlamıştı. Işık geçmesine tahammül edemiyordu. Etrafta gülen insanların sesleri kendisine ulaşsın istemiyordu. Sımsıkı kalmak içiyordu duvarı etrafında. Biraz da o yüzden kızmıştı pazartesi ışığı gördüğünü iddia eden kıza. Onun duvarın… Continue reading Duvar Yazıları-27
Bir şeyler yazmaya çabaladı. Becerebileceğini sanmıyordu. Başı ağrıyordu. Son günlerde fazlasıyla tekrar ediyordu bu. Gece ilerlerken bakıyordu hala bilgisayara. Çok uzaklardaki birisini düşünüyordu aslında. Ona güzel şeyler söylemeyi başarabilir miydi acaba? Bilmiyordu. Kendiliğinden güzel şeyler söyleyen birisi değildi aslında. Motivasyonsuz karpuz bile kesemezdi. Başı da ağrıyordu hem bu akşam. Düşündü, geçmişinden bir şeyler çıkarmaya çalıştı.… Continue reading Yazamama
Bunca duvar diken birinin biraz da olsa ustalaştığını düşünürsünüz değil mi. Sonuçta her gece yeni baştan bir şeyler yapmaya çalışıyor bu adamlar. Haklısınız ama her zaman böyle değildi. Bir zamanlar hep aynı duvar yapılırdı geceleri. Etrafındakilere gösteriş olsun diye başlamıştı bu işe zaten. Sonuçta kimseyi soyutlamaya çalışmıyordu galiba kendisinden. Sadece biraz ilgi istiyordu belki. Her… Continue reading Duvar Yazıları-23
Sonsuza kadar dans etmek isteyen insanlar tanıdım. Kendi küçük krallıklarındaki duvarlara, hiçbir şey yokmuş gibi bakıyorlardı. Sanki birileri o duvarları inşa etmemiş zamanında, ay ışığında tepelerinde dans etmemiş, son valsi yaparken karşısındakini öpmemiş gibi düşünüyorlar onlar. Sanki denizin altına dalıp denizkızları yerine hint tanrılarını bulamamışlar gibi zamanında ve her şeylerini aradıkları bu dişi tanrı ile… Continue reading Duvar Yazıları – 22
Son defa görmek isteseydin beni griden sonra,Sana kırmızıyı getirirdim salıdan hediye olarak.Mor ,mavi, eflatun, hepsi çarşambaya sığsa da,Senden perşembeyi bile istemezdim ben.Çünkü cuma, cumartesi, pazar benim siyahımsa nasıl,Pazartesi de senin sarın.Ama ben sadece sendeki sarıyı isterdim.Sadece senin hallerin-a -e -de -den, bir de unuttuğum,Perşembeyi de, haftayı da kendine getirirdi.Geçen hafta seni bana getirmedi ama,Süpermen zamanı… Continue reading Hayatın Renkleri Varsa Benim de Süpermenim Var
her göğsünden martı havalandığında endonezyada bir kız doğarmış endonezya diyecek kadar türkçe bilmeyen ama rüyasında türkiyeyi görüp üzülenkarşı dünyada yaşayan schrödinger ikiziaynı anda dünyaya gözlerini açar ama evreninde türkiye olmadığı içinhep mutlu yaşarmışbu kış leyleklerle berabermartılar da terk ediyor ülkeyisenin göğsün boş kalmaz nasılsabeklediğin gelir hep gecelerikuşlar bir daha dönmeyecek ama lanetli olduğundan bu topraklarasimitler para… Continue reading schrödinger martısı
Hava kapalıydı. Orta yaşlı ama genç kız o gün öğlene kadar yatağından çıkmamıştı. En sevdiği şeylerden biriydi yataktan yönetmek hayatını ve hayatları. İnsanlar güzel oldukça o da güzel oluyordu. İnsanların kalplerini yiyerek yaşıyordu o, böyle genç kalıyordu hep. Çok fazla masalımsı dizi seyredince böyle oluyor işte diye düşündü kızın eski bir kurban/sevgilisi. Ama ya gerçekse,… Continue reading Kırmızı Kraliçe
Halil CİBRAN diye bir adamın yazdığı bir filmi seyrettim. Büyük şeyler söyleyen birisi. Sevmem ben öyle adamları. Büyük şeyler söyleyen adamlar küçük şeyler söyleyen bizleri fazla dikkate almazlar. Sadece söyledikleri şeylerin büyüklüğü ve mükemmelliği ile ilgilenirler genelde. Gerçi kendisi filmde, çiftçiyle onun arasında bir fark olmadığını iddia ediyordu ama filmi seyretseydi kendisi bile inanmazdı buna… Continue reading Ermiş
Karşısında birileri olmadan duvar yazmak manasızdır demiş ünlü bir Çinli. Her ünlü Çinli gibi Hindistan'da doğmuştur belki o da. Peki niye oluyor bu duvar, yaklaşık 2,5 milyar insan benim karşımdayken. O iki buçuk milyardan daha önemli bir kişi varsa o ister diye belki. Neyse, Burkina Faso'ya, o dürüst insanlar ülkesine ziyaretimde en görmek istediğim şey… Continue reading Duvar Yazıları- 21
18 mi 20 mi lafı modern dünyada duvarcıların önünde bulunan en büyük sorun olagelmiştir hep. Her gece uyumadan önce bir defa daha düşünürler bunu. 18 sayı olarak küçük olsa da asaleti, yüceliği ve Ankara'yı temsil eder. 20 ise İstanbul'un sayısıdır, ukala biraz güzelliğinden ötürü, pervasız ve çok. Ben hep 19 derim ama, beni o gösterir,… Continue reading Duvar Yazıları-20
