Duvar Yazıları- 35

Duvarcı o günlerde daha mutlu kalkıyordu akşamları. Duvarına gitmek eskisi kadar zor gelmiyordu. Onu göreceğini  biliyordu çünkü duvarın öbür yanında. Yavaş yapıyordu özellikle, komple kaybetmemek için onu. Gerçi kaybetse de onun kendisini bulacağını biliyordu. Hep bulmuştu zaten. Bazen düşünüyordu, heybesi olsa bir, bıraksa O’nunla duvarı, koysa heybesine güneşi,ayı; uzaklaşsa buralardan. Her gittiği yerde önce güneşi çıkarsalar, baksalar etrafa, koşuşsalar, öpüşseler. Sıkılınca da güneşi yerine koyup ayı çıkarsa, uzansalar beraber ay ışığı altında. Ama öyle bir heybe olacaktı ki içindeki şeylerin birbirini nötürlemesini engelleyecekti. Güneşle Ay, sıcakla soğuk, siyahla beyaz, ateşle su, aynı anda girebilecekti heybeye. O’nunla kendisi de girerdi belki- sonuçta zıt kutuplardı, böyle bir heybe lazımdı onlara. O akşam da böyle düşüncelerle duvara doğru yollandı, oradaydı hala. İçindeki ufacık endişe uçup gitti. Duvarını yapmaya başladı, ara sıra gülümsüyor laf atıyordu aşağıya. O da kendisine gülümsüyordu ama önceki kadar canlı değildi sanki. Biraz sıkılmış gibi görünüyordu. Duvarcı başta anlamadı, en neşeli haliyle duvarını yapmaya devam etti. Sonra bir şeylerin değişik olduğunu o da fark etti. Aydınlandı bir anda. Ne umuyordu ki. O’nun kendisi için her şeyi terk etmesini mi? Düz bir duvarcıydı, hiçbir özelliği olmayan. Eninde sonunda sıkılacaktı kız. Ama devam etmek istiyordu duvarcı, hep gülmesini istiyordu kızın. Ondan sonraki günlerde duvarcı değişik şeyler denedi hep, bir gün duvarı farklı bir paternde örüyor, başka bir zaman değişik bir şarkıyla kıza laf atıyordu. Kız ilk başta heyecanlanır gibi oluyor, ama bir süre sonra ilgisini tekrar kaybediyordu. 4 hafta sonunda duvarcı yenilgiyi kabullenmişti. O akşam gülümseyerek çıkmadı yataktan. Duvara gittiğinde kızı göremedi , duvarı hızlıca yaparken kız geldi, bir iki kelime konuştular bütün gece boyunca. Duvarcı kendini duvarın içine gömmek istedi  o akşam. Ama o Edgar Allen Poe tarzı bir şeyi hak etmiyordu. Basit bir insandı. Sabaha kadar duvarını yapmaya devam etti. Sonra kendisi için düşündüğü sonu başka bir güne bırakarak yatmaya gitti.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s