Boynundaki damarın titremesi Bardaktaki pembe dudak izi Başka bir rüyadan arta kalanlar Baş etmeyi öğrendim ama hayatla Binlerce at gelirken bile üstüme Bastırmayı öğrendim yanan yüreğimi Belki güneşi de dize getireceğim Bir gün belki, çok fazla düşünmeden Bırakacağım artık hayal kurmayı Bambaşka dünyaları dolaşmayı Beraber geçirilen saatler Beyaz papatya uzatan bir şarkı Bana kadar kalan bir hayat kırıntısı Bundan sonra dönememenin sıkıntısı Biliyorum gerçi imkansız, Başaramaz asla gerçekte insan Boş bir sayfa açmak da başka bir yalan Belirir silik de olsa izleri Buruk ömürlerin karbon kağıdı gibi Başlayacak yine o tanıdık senfoni Benzer sahneler hiç bir şey değişmemiş sanki Belirtisiz tamlamalarla dolu ömrüm Bekleyeceğim yine gelmeyecek umudu Bahar geçecek, yıllar geçecek Ben yine, yeni, yeniden bir sayfa, Bembeyaz olduğuna inandığım Bozuk bir defterden başka bir sayfa. Boşver ama, gerçek değil hiçbiri Bütün hepsi aslında bir rüya Başaklar üstünde pinekleyen bir sineğin Bahsetmeye değer olmayan hayalleri yaşadığımız Boynundaki damar, bardaktaki iz Bitişik balkondan gelen Babuba Benim adım, senin adın herşey Binlerce şey daha olmayan, olmayacak Bu yüzden belki gerek yok uyanmaya Beraberken, hazır nefes alıyorken Bir şekilde aldatıyorken aynaları Böyle bir mucizeye inanmışkan ne gerek var Erkenden atılmaya ölümün kollarına.