SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
17 GÜN ÖNCE Ne oldu bana öyle, diye baktı Şanlı etrafına. En son hatırladığı iki alakasız, B-film denilen filmlerden ya da çizgi romanlardan kaçmış güneş gözlüklü tipin Nihan'ı götürmesiydi bayıltarak. Başta anlamamıştı kaçırdıklarını. Nihan'a bağırmıştı, "Nereye gidiyorsun . Birazdan gelir insanlar. Ara verecek zaman değil." Garip bir şeyler olduğunu anlamaya başlamıştı adamların teki kendisine… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey – 8
Her türlü sembole karşıyım demişti Sybille Aşkta, savaşta, martinide ve denizdeOlmamalı hiçbir yerde semboller, İdol sadece belki, idoller olabilir amaNihilist misin sen , nüdist mi dedim Anlamadı başta, kimse beni anlamazdı zatenBen de sana karşıyım diyince güpegündüzÜstüme atladı, seviştik deliceSembolik bir yanı vardı ama galibaYine de, ben de karşıyım artık tüm sembollereYeter ki idolsüz olmasın… Continue reading Sembol ve İdol
GÜNÜMÜZ Uyuyan güzeller sadece masallarda olur demiştim o akşam Nihan'a. O da inanmıştı ana sanki hiç film seyretmemiş gibi. Son zamanlarda her dediğime inanıyordu bu kız. Bir insandan sıkıldığımızı ya da onun bizden sıkıldığını nasıl anlarsınız. Bunun için az ama birbirine yakın ağaçları olan bir koru, 320 hastane serum lastiği (artık kaldı mı bu serum… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey – 7
Ekleme artık dedi on yıllar geçerken Artık gerek yok sormana parçalaraOnlar eski teyzelerini ziyarete gittilerSona ben kaldım sadece geçen asırdan kalmaAsmayın dedim ama, direttim, inandıramadımEkleme dedi tekrar, gerek yokTeyzeler de bize gelecek zaten eski bitinceSonra küçükler büyükler yirmiliklerOtuz üç ve kırk üçünü bitirenlerHepsi beraber ekleyecek, ekleme o yüzdenEklemediler ama astılar- geçen yüzyıllıklarıAsırım ben dedim hayır… Continue reading Teyzeler Hep Ekler
GÜNÜMÜZ Karanlık bu sabah, her gün olduğundan daha karanlık diyemem belki. Siyahın tonları da olsa, gerçekte her zaman siyah. Kalacak mı bu karanlık burada bilmiyorum ama içime baktığımda da görebiliyorum aynı şeyi. Günlerce bir şey yapmak istemiyorum. İnsanları görmek, dünyayı alışılageldiği gibi yaşamak istemiyorum. Her baktığımda denize içim umut değil karanlıkla doluyor. Karanlıkla dolmak yanlış… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey- 5
18 GÜN ÖNCE Demet uzaktan kesip, "Bu ne yapıyor" diye merak ediyordu. Gordon müşterinin ayağına bakıp farklı şeyler söylüyor, kadın da kıkırdıyordu gözleri parlayarak. "Anlamıyorum" diye düşündü, "anlamıyor ki hiç bir şeyden, o babet daha yaşlı kadınlar için. Nasıl ikna edebiliyor müşteriyi. Bir şeye de benzemiyor, ben o kadar uğraşıyorum, onun gibi olmuyor" Yaklaştı, hafiften… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey – 4
GÜNÜMÜZ Dün diğerlerine bakıp dünyanın değiştiğini iddia eden dünyalılar, bugünü görseler ne derlerdi, bilemiyorum hiç. Hiç dünüm olmadı benim. Dünürüm bile olmadı. Dünür kavramının dün yapılanların bugün unutulması ile ilgisi var mı? Onu bile bilmiyorum. Sadece dünya değişti Galadriel'in dediği gibi, onu biliyorum. Ama onun kastettiği anlamda değil. Hepsine hükmedecek ne bir yüzük ne de… Continue reading Bilinmeyen Bir Şey -3
Bir şeyi yazmak için bir çok şey engeller insanı. Vakitsizlik, cesaret, tembellik, sosyal koşullar, yaşam mücadelesi. Bunların hepsi duvarcıların başında da vardır elbette. Siz sanıyor musunuz ki, duvarcı evde ekmek yemiyor, sadece pasta ile geçiriyor ömürünü? Hiç düşündünüz mü duvarcılar ne diyecek anayasa değişikliği için? Tembel ve korkak duvarcı olmaz mı diyorsunuz? Evet tüm düşündüklerinizde… Continue reading Duvar Yazıları-28
Zorlu ikilemlerle dolu, dizginli duran bir hayattaHer şeyin çifter çifter geldiği bu ikiyüzlü dünyadaSabahları deist, ikindide agnostik, akşam ateist olsam daSana inanıyordum geceleri, hep popülisttim karşında O gecelerde senin için dağa çıkardığım dünyayı omuzlarımdaHiç bir şey olmamış gibi aşağı itiyordun öbür taraftanBana gök küre lazım, Sisifos için sadece dünyaDeyip kovuyordun beni, başlatıyordun her şeye en… Continue reading Atlas Aşkı Taşıyabilir mi?
Ne zaman ciddi konuşmaya başlamam lazım , ne zaman sulu olmam bilmiyorum. Benim karakterimde yok böyle şeyler. Benim karakterim de yok zaten, "living a lie"ım sadece. Ben olamadım hiç, bir iki şiirde yazdığım gibi. Bazı şeyler konuşulmadan olmaz dediler, kaçtım ben hep. Kaçınca kurtulabilirim sandım kafamın içinde olmayan şeylerden. Kafamın içindeki şeyler beni yakaladı ama… Continue reading “Living a Lie”
