Geç Kaldım

Geç kaldım deyip duruyordu kendi kendine, tavşanları sevmeyen kadın. Nereden başlayacağını bilmiyordu aslında. Dünyanın bir toz bulutu olduğu yıllar çoktan beri geride kalmıştı- biliyordu bunu, ama daha sona ermemişti de her şey. Eskiden olan hiç bir şeyi hatırlayamaması kendi suçu değildi, Henry Mancini miydi o sevdiği besteci- bak bunu hatırlıyordu işte. Boş ver dedi Mancini'yi,… Continue reading Geç Kaldım

Bul Beni

Gözlerini açıyorsun, tahmin ettiğin yerdesin yine, yatağında. Şansına küfredip kalkıyorsun ayağa. Bitecek bu kısır döngü sonunda, ben de biteceğim ama. Tuvalet, banyo, kahvaltı derken dışarıdaki hayatın içine akıyorsun. Araban yok, hiç düşünmedin almayı. Toplu taşımanın erdemine inanıyorum diyorsun arkadaşlarının yanında gülerek. Komik olmadığının farkındasın, gerçekte yaşamadığının farkında olduğun gibi. Otobüse biniyorsun, işe doğru bir buçuk… Continue reading Bul Beni

Adasını Seven Adam

Adalarla dolu bir yerde yaşıyormuş adam. Daha doğrusu o yerdeki adaların birinde. Dünya mı, başka bir gezegen mi olduğunu bilmiyormuş. Zaten onun zamanındaki insanlar da fazla bir şey bilmiyorlarmış çevre hakkında. Doğa olayları da karmaşık geliyormuş hepsine. Ama bizim adamımıza değil. O, diğerlerinin aksine tek başına yaşıyormuş adasında. Kendini bildi bileli burada yaşıyormuş, diye bir… Continue reading Adasını Seven Adam

Rüya Kahramanı

Dün gece bir meşe ağacının rüyasındaydım. Ağaçlardan anlayan birisi değilim normalde. Sevmem de fazla. "En iyi ağaç ölü ağaçtır kadar" değil, ama olmasalar da kişisel bazda fazda etki etmezler hayatıma. Global düşünmemeye çalışıyorum. Tabi böyle olunca meşenin rüyasında olmam benim de acayibime gitti. Çevre manyağı ya da en azından bilinçli bir tüketici daha hoş olmaz… Continue reading Rüya Kahramanı