SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
“Günah yoktur” dedi kız. Ağlıyordu arkasına bakmadan. Ölü çiçekleri fırlattı ve devam etti yalanına. “Günah yoktur, hepimizin kanatları kırıldı bir kere” Ölüyordu yavaş yavaş, ölüyorduk hepimiz kırılmış çiçekler gibi. Her kitabı, her şarkıyı – özelikle kırılmış şarkıları- her hapishane hücresini okuduktan sonra bile benden daha fazla biliyordu hayatı ve güllerin kokusunu. “Bir şey vardı, evet.… Continue reading En Yakın ve En Uzak Mesafe
Pislik olmak güzel şeyKendinden mutlu olmak en baştaHassasiyetlere karşı hassaslıkOlabildiğince ama fazla hassaslaşmadanSilkilmeden kendine gelmek içinMutlu olmak güzel şey çünküKaç kişinin harcı maskesiz dolaşmakGizlisiz, saklısız, güvensiz, suratsızKaç kişi yazabilir korkusuzcaGerçekleri, hayata dair ve bilimumKorkakları, korkaklıklarını, hortkuluklarını, Yalanları hortlamaya yüz tutmuşKaç kişi gülebilir hiç bir şey yokmuş gibiO kadar zor ki bilsen Bir çınar gibi tek… Continue reading 42
Bisikletlere olan antipatim nedeniyle okumaya niyetlendiğim bu kitaba başlarken –daha önceki izlenimlerimden dolayı- Sırp yazar Svetislav Basara’nın bu romanını post-modern, absürd, ara sıra kafkaesk özellikler taşıyan bir edebiyat ve tarih parodisi olarak düşünmüştüm. Tam da o dönem – daha ilk bölümdeki Berbat Charles’ın hatıralarını okurken – şöyle bir mail aldım. Göndericisi belli olmayan (ve spam… Continue reading Bisikletçi Kumpası – Sevetislav Basara
örümceklerdünyanın kalbinden her ikisinden deçizdiğin her yuvarlaktasaklı her itirafındakutsalların için değiş tokuş ettiğinher uzun şarkı ya da ömürdaha uzağa götürecekörümcekleryorgun bir ninni sankiayrılırken duyduğumböyle değildi ben çıkarken eritmemişti daha dudaklarındudaklarımı hissedebiliyordumdenizi bırakmıştım kendi halineörümcekleri unutmuştummilyonlarca günü verebilrimyeni olmaz ama kaleler alacak hep filimigüzel yüzler esir edecek mayısısıcak bir esinti dünyanın kalbindenher ikisinden dekafirler hep vuracak… Continue reading örümcekler
Yürüyorum karanlığın içindeGünahlarım bağlı ayaklarıma Suçlarım, fırsatlarım, yasaklarımKış sanki ayaklarımın altındaYolun ortasından, Jüpitere görünmedenİçimdekini biliyorum umarsız Yürüyorum zincir sesleriyleHep böyle mi olacakBaşka tarafa bakarken yukarıdakiKaçacak mıyım yüzleşmedenŞeytanlarımla, kurbanlarımla, kendimleYürüyorum hiçliğin kıyısında Arıyorlar mı bilmiyorum beniO şarkıyı söylüyor mu halaİlk gün ve son gün arasındaki fark kadarO kadar ağır ki prangalarım O kadar ağır akıyor ki… Continue reading Kaçış
Bütün gözler üzerindeSuçlayan, sorgulayan, kararanArdında müphem bir savaşın izleriKapatınca gök mavisi gözleriniKaderin bıraktığı yaralar topraktanAlana kadar vurmuş belliAdı çağlıyor birden bütün dillerdeKorkuyor gizi çözülmüş gibi Bir şey çıkmıyor dudaklarından Bir iki dakika daha olsaydı keşkeÜç beş fazla el daha kalksaİnsanlığın elleri her şeyi yıkanEn doğru zamanı beklemeliydi belkiAy tam tepede, umut yok çocuklardanAv tam karşısındaydı… Continue reading Ellerinde Bir Şey Vardı
Evet, içimde ukde olmuş bir diziye başlıyorum nihayet. 1001 serisini hepiniz bilirsiniz. Hani ölmeden önce yapmamız gereken şeyleri biz bordro kölelerine büyük bir şevkle emreden şu kitap serisi. İşte ansiklopedilerle büyüyen her çocuk gibi kataloglanan şeylerin manyağı olan ben de bu kitapların bir kaçını temin etmiştim zamanında. Ve elbette ki ömrümün o kadar uzun olmayacağının… Continue reading Tembeller İçin 1001 Kitap (Henüz Ölmeden) – 1
Düşünüyor insan yazarken- gerçekten bunları benden başka okuyacak kimse var mı diye. Yani laedri olarak gönderebilirim tabii ki her daim dünyaya, ama benim altımda benimle alay etmeden okuyacak, benim yazdığımı bilecek… İşte burada duraksıyor insan. Etrafta başkaları da varken yazmak çok garip değil mi? Sanat sanat içinse yazmak da benim için sadece. Diğer herkesi, ıvır… Continue reading Yazarken
Bu akşam ben Yazmak için yazacağım sadeceİyi insanlardan biri olduğum için Ya da bir amaç uğruna değilSiyah, beyaz, alev rengiYa da içimden geldiği gibi değilGünahlarımdan kurtulmakGeçmişi unutmak için hiç değilBir tek ismim var, unutamamÇok fazla şarkım var amaÇok fazla şiirKesemeyeceğim kadar sicimTek dal sigaram içemeyeceğimAçıklayamadığım onca zamanÖldüremeyeceğim onca benlikBu gece her şeyi soracağımYalnız yazmak için… Continue reading Yazmak İçin
Eski şarkılar konuştu önceAffedilmeyi dilediler tüm suçlamalardanYarın olmamış, hiç yaşanmamış gibiKüçük kıyafetleriyle dokunulmazlık istedilerYeterince çektimemişler gibi insanlaraBirlikte ama yalnız kalanlar girdi sonra sözeBeni bu kadar seven bir adamaBu kadar seven bir kadına beniRastlamadım demek istediler, diyemedilerAşk bulacak eninde sonunda zaten deyip geçtilerSabah güneşi, o minik aralıktan sızanEpey hazırlık yapmıştı aslında Karanlıktan ve gölgelerden bir de… Continue reading Mahkeme
