Etiket: Şiir

Paslı yangın merdiveninde buluştuğumuz geceydiAya takıntımın başladığıİkna etmeye çalışıyordum seni, Hala sevilebilecek, güzel şeylerin olduğuna Her şeye rağmen bu dünyada ve ülkedeBüyümemişti ay daha, süper olmamıştıBen de büyümemiştimYok büyüktüm deHala küçük sanıyordum kendimi, sanki önemliymiş gibiSen de direniyordun hala Gözlerini kaçırıyordun bendenAğzında klasik devrimci cümleleriBen de biliyordum ezildiğimiziGünden güne değiştiğini her şeyin kötüleştiğiniBir yerden başlamak… Continue reading Yangın Merdiveni Kaçakları →

ben o gün seni terk ettimsadece seni değil sende olan beniinceliğimi, izlerimi, iç çekişlerimiergenliğimi, esrikliğimi, esirliğimisavrukluğumu, saldırganlığımı, sakilliğimigözümü, kulağımı, kara olan ciğer ve kalbimiışığımı, beyazımı, sabahımı, güneşimiher adını hatırladığımda içimi yiyen içimipeşine düştüğüm tüm gülüşleriniayazda bıraktığın tüm bekleyişlerimideri kaplamalı, sarı yaldızlı gençliğimibir de en sevdiğim ama beni en çok öldürensenin beni sevmeni terk ettim o… Continue reading küçük harflerle terkediş →

Akşam güneşinin ufukla buluştuğu o noktadaTrenden bakanlara görünmeyen bir rahatlama vardıHerkes kırmızının mükemmelliğinden bahsettiği sırada Senin gözlerin sürekli geceyi arardıO gün yemekli vagonda tanışmıştık seninle Konuşurken havadan sudan ve saçma salak politikadanBirden trende hiç sevişmedim ben diyinceBoğulacaktım az kalsın ağzımdaki lokmadanİstanbuldan Ankaraya giderken neler düşünülürGirilen her tünel, görülen her çocuk, dinlenen her şarkıSanki aşık oluyormuşcasına… Continue reading Ankara Ekspresi →

Herkes son defa toplandığında Ay ile Venüs arasında,Hatırlıyorum sen Plütona kaçmıştın.Cüce ya da gezegenimsi farketmez banaO benim tek aşkım kalacak, diyerek ağlamıştın.Bizler; o itaatkar, uyumlu ve rutin topluluk,Anlayamamıştık, bakmıştık bir Venüse bir Aya.Sensiz ve gecesiz yaşamamı istediği için buruk,İçimden bağırarak küfretmiştim DünyayaSonsuz,sessiz ve sensiz uzay boşluğunda aniden,Aşırı gürültülü, inanılmaz yakın ve olabildiğince sakinBenden başka kimse… Continue reading Ben vs Plüton →

Oslo sevindi demiştin o gece bana. Bacaklarını bacaklarımın üstüne atmadan, Bakışlarını bağrımın üstüne koymadan önce. Bilmiyorum nerden gelir insanın aklına. Oslo uygun olmaz demiştim ben ta en baştan, Odessa bile daha güzel, köpek olsa neyse. Alıştık sonra birbirimize, sen ben ve OsloHoş sabahlar, şiraz akşamlar, ıslak geceler geçirdik birlikteAslında sıcaktı oslo, bir kere bile üzmedi… Continue reading Oslo →