SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
Gri bir kilit Dört defa etrafında döneceksin Sonra deniz kenarı Daha bir kaç sabah önce uyandığın Tuzlu, serin, dalgalı Akmaya başlayacak damarlarındaki ilk tavşan Gecenin içinden dışarıya doğru Trompet ya da sadece sabahın sesi Denge henüz keşfedilmemiş Güç yerli yerinde ama Kar ıslak, deniz soğuk Tecavüz henüz başlamamış Anahtar, dört kez çevirmeli sola Piyano, dört… Continue reading Kilitleri Açmak ya da İmkansıza Dair
Tek gözüm dağlanmış gibi Ya da sağ yanım inmeli Hareket edemiyorum sen olmadan Düşünemiyorum düzgün Şarkılar var geceler boyu En kötüsünde bile Dönmek hayata bilmiyorum Fark eder mi tekrar tam olmak Hiç bir şey vermeden, aynı kalarak Beklemek değişmesini Bu yarım saçma hayat Sıkıştığım bu cehennem Tam da olması gereken belki Kesik olmalı benim gibileri… Continue reading Yarım Aşk
https://www.youtube.com/watch?v=Jk5kYjD9E1I Oldukça soğuk ve sakin bir sabah, buzlu yollar – ben görmedim ama, öyleymiş. Karanlık bir gökyüzü. Evet başka bir sabah başka bir hayattan- burada ben her sabah yeni bir hayata uyanırım desem güzel bir başlangıç olurdu bir bilimkurgu ya da felsefe hatta kişisel gelişim kitabı için, ama anlamam hiçbirinden- ben her sabah yeni bir… Continue reading Yeni Hayat
Uzun zaman oldu, yapmadıklarımdan pişman olmak yerine yazmayı yeğleyişim. Çok hatalar yaptım bu andan sonra, ama hiç pişman olmadım. Şimdi de benzer bir şekilde yazıyorum, içimden geldiği gibi değil ama - sadece parmaklarımın istediği gibi. Utanmıyorum hiç bir şeyden artık, ben değilim bu çünkü. Başka bir Erhan buradaki, evde bu klavyenin başında oturandan apayrı birisi… Continue reading Şansım ve Ben
Ölüm vardı başlangıçta Katışıksız ve en sessiz olan Çıkışı arayan beceriksiz fareler gibi Yok oluşun sınırlarında yürüyorduk anlamadan Kapı sandığımız her gölge Ayaklarımıza yeni prangalar takıyor Gözlerimizi farklı hislere alıştırıyordu Tek bilinen umutsuzluk Ulaşılmak istenense boşluktu Kimsenin hayal edemeyeceği kadar derin Ama bir o kadar da anlamsız bir boşluk Ben aralarında en zayıf olanı Nasıl… Continue reading Kaç Kişi Gerek Ölümü Yenmek İçin
Döşemelik kumaşların daha yeni başladığı zamanlardı Her adımını özenle ve deliksiz başlıklarla saydığım İsa geldi ve ol dedi arkamdaki binlerce anahtara Şarkı söylemeye başladık onca itiraza rağmen hepimiz Paris savaştan yeni çıkmış üzgün ve bekar Asgaard nereden bulaştıysa baştan kokuyor en azından Gözlerimizin önünde eriyen gençliğinden eser yok Hiç biri, kimse gibi birisinin etkisinde kalmamış… Continue reading Güneşle Giden
Bazen bir an geliyor hiçbir şey söyleyemiyor insan, insan olduğunun, güçsüz olduğunun farkına varıyor acımasızca. Dünyadaki her şey dönüyor etrafında, o duruyor ama. Basit birisi olduğunu anlıyor eninde sonunda. Bunların daha güzel günleri olduğunun bile bilincinde artık. Her şeyin her zaman kötüye gittiğinin olduğu gibi. Fibonacci sayıları gibi tüm hayat. Katlanarak büyüyor sorunlarımız, tahmin edilir… Continue reading Susmak Lazım Ara Sıra
Aynı saatte başlamıştı işine Puliver Her sabahki gibi durgun ve kararlı İtmeye başladı güneşi yukarı doğru Hep aynı hızla ve sürekli Kafasında derin düşünceler, eskiden kalan Yıllar öncesindeki o öğleden sonra Hafiften terlemeye başlamış, sıcak fazla Etrafı gözlüyor sürekli sıkıntıdan Mavi bir çizgi, hayır bir nehir aşağıda Güneş gibi saçlar, hayır daha parlak Ve o… Continue reading Puliver
Orada olması gerek Uzaklardan görmesi gerek Karanlığımı biliyor zaten eskiden beri Uzanabilmem lazım her istediğimde Yaşayabilmem gerek onu, istediği gibi Her iyi insan gibi, kötü olmadık ki hiç Sormalı mıyım hala? Hissetmeli miyim? Görmüyorum ama biliyorum Biliyorum orada, yokluğun içinde Ama ben ulaşamadım hala Zorladım ama başaramadım her zamanki gibi Ya da uğraşmadım bile İmkansız… Continue reading Karanlık ve Rüya
Ne istiyorum. Bilmiyorum açıkçası, beğenilmek mi, beğenmek mi, yardımcı olmak mı, her şeyi bilmek mi, ukalalık yapmak mı, yoksa sadece keyif almak mı yaşadığım hayattan. Gerçekten bildiğim bir şey yok ne istediğime ilgili. Büyük değil, normal hedefim bile olmadı hiç hayatımda. Benim için yazılan şeyi yaşadım çoğunlukla. Okul, meslek tesadüfi gelişti hep. Kadere inanmasam da… Continue reading Ne istiyorum?
