SLEEPLESS in SAÇMA (since March 2017)
Tepetaklak yaşıyorduk bu hayatı Hayaletler, örümcekler ve biz Kendimize verilenle yetiniyorduk Kandırdılar ama en baştan beri Sözde meyvesiydik yüce bir aşkın Mandalina bile daha faydalı insanlığa Ne zaman üşütsek portakal yedirdiler bize Ne zaman bir şey aksa beynimizden ayaklarımıza Çevirdiler hiç acımadan öteki tarafa Tepetaklak değil ama Onu biz istedik, öyle yaşamayı Yarışa başlayan peygamber… Continue reading Amuduna Dünya
Sevmeyen bir tanrının yarattığı üçüncü sınıf insanlardık biz Hayatımızı ören ipek böcekleri hastalık iznine çıkmış Yarım yamalak dünyaya gelmek zorunda kalmıştık Etraftan topladıklarımızla yaşamaya çalışıp Cumaları hesap vermeye gidiyorduk güneşin önüne Birisi vardı akşamları yolumuzu gözleyen Hep bozuyordu oynadığımız her şeyi dokunmadan Ölmemize de izin vermiyordu, büyük günahmış Sosyopat, primat, psikopat ya da sadece empat… Continue reading Kısır Döngü
Tek bir yaşam hayal etmiştim kendim için Onlardan çok önce doğmuş Onlarla beraber ölmüştüm Reenkarne olmam diye umuyordum bir daha Su en fazla boynuma kadar gelir Ben de yorganıma göre uzatırım hayatımı diye Başaramadım ama Günahlardan mı nedir doğdum yine Gereksiz bir Türk olarak Uyuyamaz binlerce yıl yaşayan insanlar öyle kolay Gözlerini kapattıklarında geceleri Tüm… Continue reading Çoklu Yaşam Sorunsalı
Büyük birisi olamadım ben hiç Beklemedim ölümü idam mangası karşısında Prometheus kim ben kimim Ateş sadece sigara için istendi benden barlarda Şarkı söylemek yerine milyonlara Tek başıma içtim ve ağladım şarkılara Gitmedim hiç başkasını bırakıp tek başına Kanıtlayamadım kimsenin beni sevdiğini Anlamadım da nasıl aşık olunacağını Tek öldürebildiğim içimdeki çocuktu bunca yıl Kahramanlıklar onlara göreydi… Continue reading Gereksiz Yaşamak
sessizce haykırmak istiyorum içimdekileri, bırakmak teker teker her şeyi uzaya, duman içinde kalsınlar diğerleri gibi orada. rüyalarım, gönderdiğim şarkılar, ya da yabancılaşmalarım her konuşmamızın başında fark ettiğin. dünya ya da çıkrığı döndürüp duruyorum aynı yerde başlayıp aynı yerde bitiriyorum her şeyi. yıldızların altında o şarkıların sözünü arıyorum. uzaklar beni ifade etmiyor artık sana, ay artık… Continue reading uzaydaki şarkılar
Tüm romalılar ölene dek Işıkları kapatmayacağına söz vermişti gerideki Tıpkı bir zamanlar anlatıldığı gibi Atlılar ve vejeteryanlar Sadece ikisi geçebilir içeri demişti Gırtlağımıza kadar batmışken coşkuya Kimsenin itiraz edecek hali de yoktu İplerimizi çekenler mola verdiğinde Kaçtık kalyonlara atlayıp o taş rengi adadan Her zaman gerektiği gibi güçlü olması gereken Peşimizde yanlış yüzyılda kalmış haçlı… Continue reading Son Romalı Ölmeden
Gözlerini kapat ki Ben de kapatayım sevgilim Ondan sonra tek lazım olan bir ninni Sadece o zaman gidebiliriz Kızına şarkı söyleyen o ilk çağ kadının yanına Jaggermeister gerekmiyor artık O ıslak, hüzünlü ninni Seni bana, beni senin rüyana Geçmişi de ardımıza bıraktı Açmana gerek yok gözlerini Gönlün açık olsun yeter Oradaki yeşil dünyada Resimler çizeceksin… Continue reading Kapat Gözlerini
https://www.youtube.com/watch?v=FjV8SHjHvHk Çıkmak istiyorum Güneşe ya da aya doğru değil Batıya ya da doğuya Güzele, iyiye, doğruya Hakikate, sevgiye, dostluğa, Ya da olması gerekene hiç değil Sadece çıkmak istiyorum buradan Başkalarınınki gibi değil Kitapların bize öğrettiği Yüce insanların açıkladığı Gitmem gereken Yollardan gitmek istemiyorum Daha fazla da kalamam burada Çıkmak istiyorum Çıkabileceğim tek yer kalsa bile
Önemsememen gereken şeyler var hayatım bu dünyada En başta ben Unutulması gereken bir karakterken normalde Es kaza aşık etmişim seni kendime Adı üstünde, kazaymış aşk zaten İnsanların en başta kaçınması gereken Kuşlar, bir de insanlar, bir de biz en başta Tutulduk bilinçsizce, hastalandık Gelecekten gelip çıkmadın da karşına En büyük hatanı anlatmak için Bu esnada,… Continue reading Takma
Kirli, kapkara bir mutsuzlukAdı gibi mavi o daTeker teker yüzlerine bakıyorum Hepsinde aynı bakışlarHava dünkünden de ağırTekrar yağmaya başlıyor yağmurHayır fısıltılar bunlarHer yanımızı saran gökyüzünün sesleriSaçma, ama istiyor hepsiBurada bile bir sebep buluyorlarBöyle insanoğlu, diyorumYıldırım düşüyor aklımaBeni düşünüyor birden hepsiGözleri parlıyor on üçünün deBaşka çaremiz yok gibiYorgun ve hastaKaybedecek bir şeyi kalmamış son 14 kişiKoşuyoruz… Continue reading On Dört Kişilik Umut
SAÇMANIN BAĞLADIKLARI 