Aynalı Hikayeler-4

- Sıkıldığın zaman hep aynı şeyi yapıyorsun. - Ne yapıyorum? - Biliyorsun. - Bilmiyorum, söyle. - İşte böyle gereksiz diyaloglara sokuyorsun beni. - Aslında hayatta hiç "bir şey gereksizdir" diye düşünmemek lazım. - Yazacak daha mantıklı şeyler olsaydı girecek miydin sence bu işe? - Girerdim tabi, diyaloglar da önemlidir. - Yalan söylediğini biliyorum. - Biliyorsan… Continue reading Aynalı Hikayeler-4

Kifayetsiz

İnsan genel olarak kifayetsiz olduğunu ne zaman anlar? Muhteris değil sadece kifayetsiz olduğunu. Ya da daha anlaşılır bir şekilde sorayım, aslında bir bok olmadığınızı ne zaman fark ettiniz?  Çok istediğiniz bir şeyi beceremedikten sonra mı, ya da çok sevdiğiniz birisini hayal kırıklığına uğratınca? Belki de bir şeyler yapmaya çalıştınız ve karşınızdakiler size "genel olarak iyi"… Continue reading Kifayetsiz

In-A-Gadda-Da-Vida

   Tek başınaydı adam kendini bildiğinden beri. İstediği her şey veriliyordu. Geçen gün sırf bunu denemek için bir su aygırı istemişti üstüne binmek için. 10 dakika sonra üstündeydi. Gözdesiydi O'nun, biliyordu. Uçan teyzeler, değişik yaratıklar vardı etrafında. Her gün istediği her şeyi yiyebiliyordu. Tatlı, sebze , meyve işte ne aklına gelirse. Hiç sönmeyen bir mangal… Continue reading In-A-Gadda-Da-Vida

Düşleyen

Bazen sadece düşlemek gerekirHer şeyi fark ederiz o zaman.Denizin üstündeki yelkenli oluruz Üstümüzdekilere aldırmadan sevişiriz rüzgarla.O ismini bilmediğimiz kuş oluruz Tepeden bakıp insan denen mahlukatlaraGece kayboluruz, karanlıkta görünmez olur çünkü kuşlar.Uydu oluruz o zaman hava kararıncaYıldızlar uzakta çünkü bayaDünyayı seviyoruz biz, yaşayacak kadar olmasa da.Başımız dönünce fazla dönmekten dünyaylaÇocuk oluruz kendi etrafında dönenSonra durdurur anne… Continue reading Düşleyen

Boğazda Bir Pazar Sabahı

Soğuk, sert bir rüzgar esiyor. Burnumu dolduran deniz kokusu. Klasik Çanakkale kışı. Sabahki sis dağılıyor yavaş yavaş. Saçma bir gemi geçiyor boğazdan. Durup bakıyorum. Normalde gemilere bakıp hayal kurmak yaptığım şey değil. Bakıyorum bu kez ama. Standart sabah sıkkınlığı var; iş, güç, aile, saçma şeyler. O gemide düşünüyorum kendimi, hiç bir farkımın olmayacağına eminim ama.… Continue reading Boğazda Bir Pazar Sabahı

Karanlık Gece

Karanlık olacağını tahmin ediyordu o gecenin. Ay yok dedi yanındakine. Yanında kimse yoktu aslında. Kendisi cevap verdi, evet ay yok diye. Ne kadar çok isterdi yanında onun olmasını, ayın olmasını. Kapattı gözlerini, sabahı hayal etti. Ertesi sabah mıydı bilmiyordu. Bir sabahtı sonuçta, aydınlıktı. Sabahların aydınlık olduğunu çok uzun zamandan beri biliyordu. Karanlığı mı, aydınlığı mı… Continue reading Karanlık Gece

Neyi Bilebiliriz?

Neyi bilebiliriz normalde gerçekten? Gördüklerimizi mi, duyduklarımızı, yaşadıklarımızı, bize anlatılanları? Bize gösterilenleri? Ben doğduğum günü biliyorum. Emin miyim,evet. Neden eminim bu kadar ? Bilmiyorum. Orada mıydım? Bilinç olarak sanmıyorum. 1492'de keşfedildi Amerika. Nereden biliyorum, nasıl inanıyorum 500 yıl öncesinin bana yutturulan bilgilerine?  Bugün hava çok soğuk. Nereden biliyorum? Güvenebiliyor muyum duyularıma gerçekten? Çevremdeki insanların duyularına?… Continue reading Neyi Bilebiliriz?

Son Giden

"Bundan sonra ne yapacaksın" dedi, Süleyman. "Sen beni biliyorsun kalamam buralarda" dedim. Kalamazdım gerçekten de, gitmem lazımdı buralardan. Nereye, nasıl bilmiyordum. Ama gidecektim, kaçacaktım ya da, onu biliyordum. Tek ihtiyacım olan üstümde gezecek bir mouse okuydu. Tek başıma hareket etmeyecektim herhalde. Eski model bir macera oyununda olmayı düşünmek daha çok hoşuma gidiyordu. Guybrush Threepwood gibi… Continue reading Son Giden

İki Kişilik Diyaloglar

- Malları İspanyola yolladıktan sonra Kurt Halil'i göreceksin - Aç karnına mı tok karnına mı - O söyler sana, ama sakın hız sınırını aşma, sollamak için de olsa aşma. Önemli bu - Ambulans olursa sollarım ama - Hayır ambulanslar çıkmayacak o yola zaten, hepsi ayarlandı - Aynadan okunanlar da mı - Aynadan okunanlar da -… Continue reading İki Kişilik Diyaloglar

Aynalı Hikayeler- 3

Hiç sevmiyorum onu. Geçen ay gördüm ilk kez. Hani şu yerlerde gezmeme, hapishanemden çıkmama ilk kez izin verdikleri gün. Nasıl sevinmişti koca aptal, yerde ilerliyorum ya. Kadının da ödü kopmuştu bir yere çarpıcam diye. Neyse kazasız belasız ilerlerken çıktı karşıma aptal cüce. Benim gibi yerdeydi o da. Salak salak bakıyordu bana. Tabi fazla uzağı göremiyorum,… Continue reading Aynalı Hikayeler- 3